lýsingarháttur

annar af tveimur fallháttum sagna

• lýsingarháttur nútíðar

  endar á -andi, táknar oft verknað sem stendur yfir ('hún kom syngjandi')

• lýsingarháttur þátíðar

  með hjálparsögninni hafa eða vera, beygist í kyni, tölu og falli ('ég hef vanrækt þetta', 'þeir eru farnir')