lepja
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu lapti, sagnbót lapið
Merkingar
- 1.
drekka með tungunni
- kötturinn lapti vatn úr skálinni
- 2.
segja frá, kjafta frá e-u
- hann lepur allt sem sagt er í yfirmanninn
- gættu þín, hún á eftir að lepja þetta eftir þér
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égleplaptiéglepjilepti
þúlepurlaptirþúlepjirleptir
húnlepurlaptihúnlepjilepti
viðlepjumlöptumviðlepjumleptum
þiðlepjiðlöptuðþiðlepjiðleptuð
þaulepjalöptuþaulepjileptu
| nafnháttur | lepja |
|---|---|
| sagnbót | lapið |
| boðháttur eintölu | leptu |
| boðháttur fleirtölu | lepjið |
| stýfður boðháttur | lep |
| lýsingarháttur nútíðar | lepjandi |
kk.kvk.hk.
nf.lapinnlapinlapið
þf.lapinnlaptalapið
þgf.löptumlapinnilöptu
ef.lapinslapinnarlapins
nf.laptirlaptarlapin
þf.laptalaptarlapin
þgf.löptum
ef.lapinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlepurðulaptirðuþúlepjirðuleptirðu
þiðlepjiðilöptuðiþiðlepjiðileptuði