leppa
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
vera leppur, gegna stöðu eða starfi, en aðrir ráða í raun
- 2.
binda mann andstæðings í skák við að verja annan (fyrir skák eða dauða)
Beyging
leppaði leppað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égleppaleppaðiégleppileppaði
þúlepparleppaðirþúleppirleppaðir
húnlepparleppaðihúnleppileppaði
viðleppumleppuðumviðleppumleppuðum
þiðleppiðleppuðuðþiðleppiðleppuðuð
þauleppaleppuðuþauleppileppuðu
| nafnháttur | leppa |
|---|---|
| sagnbót | leppað |
| boðháttur eintölu | leppaðu |
| boðháttur fleirtölu | leppið |
| stýfður boðháttur | leppa |
| lýsingarháttur nútíðar | leppandi |
kk.kvk.hk.
nf.leppaðurleppuðleppað
þf.leppaðanleppaðaleppað
þgf.leppuðumleppaðrileppuðu
ef.leppaðsleppaðrarleppaðs
nf.leppaðirleppaðarleppuð
þf.leppaðaleppaðarleppuð
þgf.leppuðum
ef.leppaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égleppastleppaðistégleppistleppaðist
þúleppastleppaðistþúleppistleppaðist
húnleppastleppaðisthúnleppistleppaðist
viðleppumstleppuðumstviðleppumstleppuðumst
þiðleppistleppuðustþiðleppistleppuðust
þauleppastleppuðustþauleppistleppuðust
| nafnháttur | leppast |
|---|---|
| sagnbót | leppast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúleppastuleppaðistuþúleppistuleppaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúlepparðuleppaðirðuþúleppirðuleppaðirðu
þiðleppiðileppuðuðiþiðleppiðileppuðuði