leyndur
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
falinn, dulinn
- leyndur galli á bílnum kom í ljós
fara leynt með samband þeirra
- hún hefur farið mjög leynt með efni skáldsögunnar
halda vinskap þeirra leyndum
- hann hélt því leyndu að hann væri meðlimur í klúbbnum
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
leynd leynt miðstig leyndari efsta stig leyndastur
kk.kvk.hk.
nf.leyndurleyndleynt
þf.leyndanleyndaleynt
þgf.leyndumleyndrileyndu
ef.leyndsleyndrarleynds
nf.leyndirleyndarleynd
þf.leyndaleyndarleynd
þgf.leyndum
ef.leyndra
nf.leyndileyndaleynda
aukaföllleyndaleynduleynda
öll föllleyndu
öll föllleyndarileyndarileyndara
öll föllleyndari
kk.kvk.hk.
nf.leyndasturleyndustleyndast
þf.leyndastanleyndastaleyndast
þgf.leyndustumleyndastrileyndustu
ef.leyndastsleyndastrarleyndasts
nf.leyndastirleyndastarleyndust
þf.leyndastaleyndastarleyndust
þgf.leyndustum
ef.leyndastra
nf.leyndastileyndastaleyndasta
aukaföllleyndastaleyndustuleyndasta
öll föllleyndustu