lokaður
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
Merkingar
- 1.
sem ekki er hægt að komast í, með hurð fyrir, læstur, ekki opinn
- hún lá með lokuð augu í rúminu
- búðin er lokuð á sunnudögum
- vegurinn er lokaður á veturna
það er lokað
- það var lokað þegar ég ætlaði að ná í vegabréfið
- 2.
(um fólk) sem sýnir ekki tilfinningar sínar
- hún er lokuð gagnvart ókunnugum
Samheiti
- luktur,
- afturlokaður,
- afturluktur,
- tilluktur
Andheiti
- opinn,
- ólokaður
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
lokuð lokað miðstig lokaðri efsta stig lokaðastur
kk.kvk.hk.
nf.lokaðurlokuðlokað
þf.lokaðanlokaðalokað
þgf.lokuðumlokaðrilokuðu
ef.lokaðslokaðrarlokaðs
nf.lokaðirlokaðarlokuð
þf.lokaðalokaðarlokuð
þgf.lokuðum
ef.lokaðra
nf.lokaðilokaðalokaða
aukafölllokaðalokuðulokaða
öll fölllokuðu
öll fölllokaðrilokaðrilokaðra
öll fölllokaðri
kk.kvk.hk.
nf.lokaðasturlokuðustlokaðast
þf.lokaðastanlokaðastalokaðast
þgf.lokuðustumlokaðastrilokuðustu
ef.lokaðastslokaðastrarlokaðasts
nf.lokaðastirlokaðastarlokuðust
þf.lokaðastalokaðastarlokuðust
þgf.lokuðustum
ef.lokaðastra
nf.lokaðastilokaðastalokaðasta
aukafölllokaðastalokuðustulokaðasta
öll fölllokuðustu