mæta
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli hitta (e-n) á ferð
- ég mætti henni í dyrunum
- þeir mættu vini sínum á leið í skólann
- 2.
koma á áætlaðan stað
- hann mætir snemma í vinnuna
- nemandinn mætti ekki í skólann
- hún á að mæta til yfirheyrslu í dag
- 3.
með þágufalli hljóta, fá (e-ð)
- hún mætti miklum skilningi hjá yfirmanninum
- tillagan hefur mætt nokkurri mótstöðu
mæta örlögum sínum
Orðasambönd
láta hart mæta hörðu
veita öfluga mótspyrnu
Tengd orð
Beyging
mætti mætt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmætimættiégmætimætti
þúmætirmættirþúmætirmættir
húnmætirmættihúnmætimætti
viðmætummættumviðmætummættum
þiðmætiðmættuðþiðmætiðmættuð
þaumætamættuþaumætimættu
| nafnháttur | mæta |
|---|---|
| sagnbót | mætt |
| boðháttur eintölu | mættu |
| boðháttur fleirtölu | mætið |
| stýfður boðháttur | mæt |
| lýsingarháttur nútíðar | mætandi |
kk.kvk.hk.
nf.mætturmættmætt
þf.mættanmættamætt
þgf.mættummættrimættu
ef.mættsmættrarmætts
nf.mættirmættarmætt
þf.mættamættarmætt
þgf.mættum
ef.mættra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmætistmættistégmætistmættist
þúmætistmættistþúmætistmættist
húnmætistmættisthúnmætistmættist
viðmætumstmættumstviðmætumstmættumst
þiðmætistmættustþiðmætistmættust
þaumætastmættustþaumætistmættust
| nafnháttur | mætast |
|---|---|
| sagnbót | mæst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmætistumættistuþúmætistumættistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmætirðumættirðuþúmætirðumættirðu
þiðmætiðimættuðiþiðmætiðimættuði