mötu
nafnorð, karlkyn
mötu-nautur
sá eða sú sem borðar á sama stað og einhver annar, sá eða sú sem í fæði með öðrum, t.d. í mötuneyti
Skyld orð
- borðnautur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu mötu
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.mötunautur mötunauturinn nf.mötunautar mötunautarnir
þf.mötunaut mötunautinn þf.mötunauta mötunautana
þgf.mötunaut mötunautnum þgf.mötunautum mötunautunum
ef.mötunautar / mötunauts mötunautarins / mötunautsins ef.mötunauta mötunautanna