manna
nafnorð, karlkyn
manna-bústaður
staður þar sem fólk býr (eða getur búið)
- óupphituð timburhús eru ekki mannabústaðir
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑bústaðar nefnifall fleirtölu ‑bústaðir beygist eins og bústaður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.mannabústaður mannabústaðurinn nf.mannabústaðir mannabústaðirnir
þf.mannabústað mannabústaðinn þf.mannabústaði mannabústaðina
þgf.mannabústað mannabústaðnum þgf.mannabústöðum mannabústöðunum
ef.mannabústaðar mannabústaðarins ef.mannabústaða mannabústaðanna