manna matur
nafnorð, karlkyn
manna-matur
matur boðlegur mönnum
Beyging
eignarfall eintölu ‑matar beygist eins og matur
eintala
án greinismeð greini
nf.mannamatur mannamaturinn
þf.mannamat mannamatinn
þgf.mannamat mannamatnum
ef.mannamatar mannamatarins