mann
lýsingarorð mann-laus
sem enginn maður er í
- húsið var mannlaust þegar hún kom heim
- ég gekk um mannlausar göturnar
Samheiti
- mannauður
Tengd orð
Beyging
mann
kk.kvk.hk.
nf.mannlaus mannlaus mannlaust
þf.mannlausan mannlausa mannlaust
þgf.mannlausum mannlausri mannlausu
ef.mannlauss mannlausrar mannlauss
nf.mannlausir mannlausar mannlaus
þf.mannlausa mannlausar mannlaus
þgf.mannlausum
ef.mannlausra
nf.mannlausi mannlausa mannlausa
aukaföllmannlausa mannlausu mannlausa
öll föllmannlausu
öll föllmannlausari mannlausari mannlausara
öll föllmannlausari
kk.kvk.hk.
nf.mannlausastur mannlausust mannlausast
þf.mannlausastan mannlausasta mannlausast
þgf.mannlausustum mannlausastri mannlausustu
ef.mannlausasts mannlausastrar mannlausasts
nf.mannlausastir mannlausastar mannlausust
þf.mannlausasta mannlausastar mannlausust
þgf.mannlausustum
ef.mannlausastra
nf.mannlausasti mannlausasta mannlausasta
aukaföllmannlausasta mannlausustu mannlausasta
öll föllmannlausustu