mennta
nafnorð, karlkyn
mennta-maður
sá eða sú sem hefur aflað sér menntunar og sinnir fræðum eða menningarlegri starfsemi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.menntamaður menntamaðurinn nf.menntamenn menntamennirnir
þf.menntamann menntamanninn þf.menntamenn menntamennina
þgf.menntamanni menntamanninum þgf.menntamönnum menntamönnunum
ef.menntamanns menntamannsins ef.menntamanna menntamannanna