merktur
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar , beyging: kvenkyn merkt, hvorugkyn merkt
sem er með merki eða merkingu
- skrifstofa skólastjórans er of illa merkt
- hann skráir merkta farfugla sem hann finnur
- þessi pakki er merktur þér
sjá merkja
Andheiti
Tengd orð
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.merkturmerktmerkt
þf.merktanmerktamerkt
þgf.merktummerktrimerktu
ef.merktsmerktrarmerkts
nf.merktirmerktarmerkt
þf.merktamerktarmerkt
þgf.merktum
ef.merktra
nf.merktimerktamerkta
aukaföllmerktamerktumerkta
öll föllmerktu
öll föllmerktarimerktarimerktara
öll föllmerktari
kk.kvk.hk.
nf.merktasturmerktustmerktast
þf.merktastanmerktastamerktast
þgf.merktustummerktastrimerktustu
ef.merktastsmerktastrarmerktasts
nf.merktastirmerktastarmerktust
þf.merktastamerktastarmerktust
þgf.merktustum
ef.merktastra
nf.merktastimerktastamerktasta
aukaföllmerktastamerktustumerktasta
öll föllmerktustu