Yrða

ómerktur

lýsingarorð ó-merktur

Merkingar

  1. 1.

    sem ekki hefur merkingu eða merki

    • hún rétti honum ómerkt umslag
  2. 2.

    lögfræði gerður ógildur

    • úrskurðinn var ómerktur og málinu vísað heim í hérað
Andheiti

Beyging

‑merkt ‑merkt beygist eins og merktur