merkur
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
sem á skilið sérstaka athygli, merkilegur
- merkur fundur frá víkingaöld er til sýnis
- handritið er merk heimild um fyrri tíð
- 2.
(um fólk) sem nýtur mikils álits
- amma var merk kona og berdreymin
Samheiti
Tengd orð
Beyging
merk merkt miðstig merkari efsta stig merkastur
kk.kvk.hk.
nf.merkurmerkmerkt
þf.merkanmerkamerkt
þgf.merkummerkrimerku
ef.merksmerkrarmerks
nf.merkirmerkarmerk
þf.merkamerkarmerk
þgf.merkum
ef.merkra
nf.merkimerkamerka
aukaföllmerkamerkumerka
öll föllmerku
öll föllmerkarimerkarimerkara
öll föllmerkari
kk.kvk.hk.
nf.merkasturmerkustmerkast
þf.merkastanmerkastamerkast
þgf.merkustummerkastrimerkustu
ef.merkastsmerkastrarmerkasts
nf.merkastirmerkastarmerkust
þf.merkastamerkastarmerkust
þgf.merkustum
ef.merkastra
nf.merkastimerkastamerkasta
aukaföllmerkastamerkustumerkasta
öll föllmerkustu