mis
sagnorð mis-þyrma með þágufalli
Merkingar
- 1.
beita (e-n) grófu ofbeldi
- þeir réðust á hann og misþyrmdu honum
- henni var misþyrmt af sambýlismanni sínum
- 2.
fara illa með (e-ð)
- þessi viðmælandi fréttamannsins misþyrmir tungumálinu
Beyging
‑þyrmdi ‑þyrmt beygist eins og þyrma
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmisþyrmi misþyrmdi égmisþyrmi misþyrmdi
þúmisþyrmir misþyrmdir þúmisþyrmir misþyrmdir
húnmisþyrmir misþyrmdi húnmisþyrmi misþyrmdi
viðmisþyrmum misþyrmdum viðmisþyrmum misþyrmdum
þiðmisþyrmið misþyrmduð þiðmisþyrmið misþyrmduð
þaumisþyrma misþyrmdu þaumisþyrmi misþyrmdu
| nafnháttur | mis |
|---|---|
| sagnbót | mis |
| boðháttur eintölu | mis |
| boðháttur fleirtölu | mis |
| stýfður boðháttur | mis |
| lýsingarháttur nútíðar | mis |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmisþyrmirðu misþyrmdirðu þúmisþyrmirðu misþyrmdirðu
þiðmisþyrmiði misþyrmduði þiðmisþyrmiði misþyrmduði