mis
sagnorð mis-virða með þolfalli
móðga (e-n)
misvirða þetta ekki við hana
móðgast ekki við hana
- ég bið ykkur að misvirða ekki við mig þó ég segi þetta
Beyging
‑virti ‑virt beygist eins og virða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmisvirði misvirti égmisvirði misvirti
þúmisvirðir misvirtir þúmisvirðir misvirtir
húnmisvirðir misvirti húnmisvirði misvirti
viðmisvirðum misvirtum viðmisvirðum misvirtum
þiðmisvirðið misvirtuð þiðmisvirðið misvirtuð
þaumisvirða misvirtu þaumisvirði misvirtu
| nafnháttur | mis |
|---|---|
| sagnbót | mis |
| boðháttur eintölu | mis |
| boðháttur fleirtölu | mis |
| stýfður boðháttur | mis |
| lýsingarháttur nútíðar | mis |
kk.kvk.hk.
nf.misvirtur misvirt misvirt
þf.misvirtan misvirta misvirt
þgf.misvirtum misvirtri misvirtu
ef.misvirts misvirtrar misvirts
nf.misvirtir misvirtar misvirt
þf.misvirta misvirtar misvirt
þgf.misvirtum
ef.misvirtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmisvirðirðu misvirtirðu þúmisvirðirðu misvirtirðu
þiðmisvirðiði misvirtuði þiðmisvirðiði misvirtuði