mis
sagnorð mis-heyrast frumlag í þágufalli miðmynd
heyra vitlaust
- mér misheyrðist það sem þú sagðir
- henni hlaut að hafa misheyrst
Beyging
‑heyrðist ‑heyrst beygist eins og heyrast
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
mérmisheyrist misheyrðist mérmisheyrist misheyrðist
| nafnháttur | mis |
|---|---|
| sagnbót | mis |