miskunna
sagnorð með þágufalli
sýna (e-m) miskunn
- miskunna þú mér, drottinn
miskunna sig yfir hana
hjálpa henni (af miskunn sinni)
Beyging
miskunnaði miskunnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmiskunnamiskunnaðiégmiskunnimiskunnaði
þúmiskunnarmiskunnaðirþúmiskunnirmiskunnaðir
húnmiskunnarmiskunnaðihúnmiskunnimiskunnaði
viðmiskunnummiskunnuðumviðmiskunnummiskunnuðum
þiðmiskunniðmiskunnuðuðþiðmiskunniðmiskunnuðuð
þaumiskunnamiskunnuðuþaumiskunnimiskunnuðu
| nafnháttur | miskunna |
|---|---|
| sagnbót | miskunnað |
| boðháttur eintölu | miskunnaðu |
| boðháttur fleirtölu | miskunnið |
| stýfður boðháttur | miskunna |
| lýsingarháttur nútíðar | miskunnandi |
kk.kvk.hk.
nf.miskunnaðurmiskunnuðmiskunnað
þf.miskunnaðanmiskunnaðamiskunnað
þgf.miskunnuðummiskunnaðrimiskunnuðu
ef.miskunnaðsmiskunnaðrarmiskunnaðs
nf.miskunnaðirmiskunnaðarmiskunnuð
þf.miskunnaðamiskunnaðarmiskunnuð
þgf.miskunnuðum
ef.miskunnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmiskunnastmiskunnaðistégmiskunnistmiskunnaðist
þúmiskunnastmiskunnaðistþúmiskunnistmiskunnaðist
húnmiskunnastmiskunnaðisthúnmiskunnistmiskunnaðist
viðmiskunnumstmiskunnuðumstviðmiskunnumstmiskunnuðumst
þiðmiskunnistmiskunnuðustþiðmiskunnistmiskunnuðust
þaumiskunnastmiskunnuðustþaumiskunnistmiskunnuðust
| nafnháttur | miskunnast |
|---|---|
| sagnbót | miskunnast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmiskunnastumiskunnaðistuþúmiskunnistumiskunnaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmiskunnarðumiskunnaðirðuþúmiskunnirðumiskunnaðirðu
þiðmiskunniðimiskunnuðuðiþiðmiskunniðimiskunnuðuði