missa
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli sleppa takinu (á e-u) (án vilja)
- ég missti bollann og braut hann
missa meðvitund
missa móðinn
missa kjarkinn, láta hugfallast
missa vitið
missa orðin út úr sér
mega ekki missa bílinn
geta ekki verið án hans, geta ekki lánað hann
- ég má ekki missa lykilinn minn
þetta má missa sig/sín
þessu má sleppa, þetta má hverfa
- þessi ráðherra má vel missa sig
- 2.
með þolfalli glata (e-m) vegna dauðsfalls/tjóns
- hann missti móður sína í fyrra
- hún missti húsið sitt í bruna
- 3.
með eignarfalli missa fótanna
hrasa
með eignarfalli missa marks
hæfa ekki markið
með eignarfalli missa sjónar á takmarkinu
hætta að sjá takmarkið
- 4.
missa af
verða of seinn (fyrir e-ð)
- ég missti af strætisvagninum
- hann var erlendis og missti af afmælisveislunni
- 5.
missa úr
vanta (e-ð), fara á mis við (e-ð)
- hún missti úr fjóra daga í skólanum
Beyging
missti misst
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmissimisstiégmissimissti
þúmissirmisstirþúmissirmisstir
húnmissirmisstihúnmissimissti
viðmissummisstumviðmissummisstum
þiðmissiðmisstuðþiðmissiðmisstuð
þaumissamisstuþaumissimisstu
mínmissirmisstimínmissimissti
| nafnháttur | missa |
|---|---|
| sagnbót | misst |
| boðháttur eintölu | misstu |
| boðháttur fleirtölu | missið |
| stýfður boðháttur | miss |
| lýsingarháttur nútíðar | missandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmissistmisstistégmissistmisstist
þúmissistmisstistþúmissistmisstist
húnmissistmisstisthúnmissistmisstist
viðmissumstmisstumstviðmissumstmisstumst
þiðmissistmisstustþiðmissistmisstust
þaumissastmisstustþaumissistmisstust
| nafnháttur | missast |
|---|---|
| sagnbót | misst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmissistumisstistuþúmissistumisstistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmissirðumisstirðuþúmissirðumisstirðu
þiðmissiðimisstuðiþiðmissiðimisstuði