munkur
nafnorð, karlkyn
(kristinn) karl sem bundist hefur heiti um ævilangt skírlífi, hlýðni og fátækt og dvelst í klaustri
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu munks nefnifall fleirtölu munkar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.munkurmunkurinnnf.munkarmunkarnir
þf.munkmunkinnþf.munkamunkana
þgf.munkimunknum / munkinumþgf.munkummunkunum
ef.munksmunksinsef.munkamunkanna