munnur
nafnorð, karlkyn
op á andlitinu umlukið vörum
brúka munn
rífa kjaft
fá vatn í munninn
langa í eitthvað gómsætt
hafa munninn fyrir neðan nefið
eiga auðvelt með að svara fyrir sig
láta sér slíka vitleysu um munn fara
segja slíka vitleysu
leggja sér rætur til munns
borða þær
leggja honum orð í munn
gera e-m upp orð
mæla ekki orð frá/af munni
segja ekki orð
mæla fyrir munn félaga sinna
tala fyrir hönd þeirra
mæla ljóðið af munni fram
flytja ljóðið utan bókar
taka sér slík orð í munn
nota þannig orð
þeir ljúka upp einum munni um að veitingahúsið sé frábært
þeir eru alveg sammála um það
honum ratast satt á munn
hann hittir á að hafa rétt fyrir sér
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu munns nefnifall fleirtölu munnar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.munnurmunnurinnnf.munnarmunnarnir
þf.munnmunninnþf.munnamunnana
þgf.munnimunninumþgf.munnummunnunum
ef.munnsmunnsinsef.munnamunnanna