ná
lýsingarorð ná-kunnugur
mjög kunnugur, sem þekkir vel, náið
- við erum skólasystkin og nákunnug
- hann er nákunnugur leiðinni yfir heiðina
Tengd orð
Beyging
‑kunnug ‑kunnugt miðstig ‑kunnugri efsta stig ‑kunnugastur beygist eins og kunnugur
kk.kvk.hk.
nf.nákunnugur nákunnug nákunnugt
þf.nákunnugan nákunnuga nákunnugt
þgf.nákunnugum nákunnugri nákunnugu
ef.nákunnugs nákunnugrar nákunnugs
nf.nákunnugir nákunnugar nákunnug
þf.nákunnuga nákunnugar nákunnug
þgf.nákunnugum
ef.nákunnugra
nf.nákunnugi nákunnuga nákunnuga
aukaföllnákunnuga nákunnugu nákunnuga
öll föllnákunnugu
öll föllnákunnugri nákunnugri nákunnugra
öll föllnákunnugri
kk.kvk.hk.
nf.nákunnugastur nákunnugust nákunnugast
þf.nákunnugastan nákunnugasta nákunnugast
þgf.nákunnugustum nákunnugastri nákunnugustu
ef.nákunnugasts nákunnugastrar nákunnugasts
nf.nákunnugastir nákunnugastar nákunnugust
þf.nákunnugasta nákunnugastar nákunnugust
þgf.nákunnugustum
ef.nákunnugastra
nf.nákunnugasti nákunnugasta nákunnugasta
aukaföllnákunnugasta nákunnugustu nákunnugasta
öll föllnákunnugustu