náma
nafnorð, karlkyn
náma-verkamaður
verkamaður sem vinnur við námugröft
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.námaverkamaður námaverkamaðurinn nf.námaverkamenn námaverkamennirnir
þf.námaverkamann námaverkamanninn þf.námaverkamenn námaverkamennina
þgf.námaverkamanni námaverkamanninum þgf.námaverkamönnum námaverkamönnunum
ef.námaverkamanns námaverkamannsins ef.námaverkamanna námaverkamannanna