nauð þekkja
sagnorð nauð-þekkja með þolfalli
þekkja (e-n/e-ð) mjög vel
- hún er alin upp í borginni og nauðþekkir hana
Beyging
‑þekkti ‑þekkt beygist eins og þekkja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnauðþekki nauðþekkti égnauðþekki nauðþekkti
þúnauðþekkir nauðþekktir þúnauðþekkir nauðþekktir
húnnauðþekkir nauðþekkti húnnauðþekki nauðþekkti
viðnauðþekkjum nauðþekktum viðnauðþekkjum nauðþekktum
þiðnauðþekkið nauðþekktuð þiðnauðþekkið nauðþekktuð
þaunauðþekkja nauðþekktu þaunauðþekki nauðþekktu
| nafnháttur | nauð |
|---|---|
| sagnbót | nauð |
| boðháttur eintölu | nauð |
| boðháttur fleirtölu | nauð |
| stýfður boðháttur | nauð |
| lýsingarháttur nútíðar | nauð |
kk.kvk.hk.
nf.nauðþekktur nauðþekkt nauðþekkt
þf.nauðþekktan nauðþekkta nauðþekkt
þgf.nauðþekktum nauðþekktri nauðþekktu
ef.nauðþekkts nauðþekktrar nauðþekkts
nf.nauðþekktir nauðþekktar nauðþekkt
þf.nauðþekkta nauðþekktar nauðþekkt
þgf.nauðþekktum
ef.nauðþekktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnauðþekkirðu nauðþekktirðu þúnauðþekkirðu nauðþekktirðu
þiðnauðþekkiði nauðþekktuði þiðnauðþekkiði nauðþekktuði