nauta bani
nafnorð, karlkyn
nauta-bani
sá eða sú sem berst við naut í nautaati
Beyging
eignarfall eintölu ‑bana nefnifall fleirtölu ‑banar beygist eins og bani
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.nautabani nautabaninn nf.nautabanar nautabanarnir
þf.nautabana nautabanann þf.nautabana nautabanana
þgf.nautabana nautabananum þgf.nautabönum nautabönunum
ef.nautabana nautabanans ef.nautabana nautabananna