norðan
nafnorð, karlkyn
norðan-maður
maður að norðan, Norðlendingur
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.norðanmaður norðanmaðurinn nf.norðanmenn norðanmennirnir
þf.norðanmann norðanmanninn þf.norðanmenn norðanmennina
þgf.norðanmanni norðanmanninum þgf.norðanmönnum norðanmönnunum
ef.norðanmanns norðanmannsins ef.norðanmanna norðanmannanna