ofbjóða

Merkingar

1. 1.

   nf.með nefnifalli frumlag í þgf.frumlag í þágufalli vera hneykslaður (á e-u)

   • mörgum ofbauð óhófið hjá hinu opinbera
   • honum ofbuðu glæpir kaþólsku kirkjunnar
2. 2.

   þgf.með þágufalli ganga fram af (e-m), leggja of mikið á (e-n)

   • hann ofbýður sjálfum sér með mikilli vinnu