of
sagnorð of-gera með þágufalli
reyna of mikið á (e-n, sig)
- gætum þess að ofgera ekki vöðvunum við æfingarnar
- hann er þreyttur, hann hefur ofgert sér við vinnuna
öllu má ofgera
Tengd orð
Beyging
‑gerði ‑gert beygist eins og gera
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égofgeri ofgerði égofgeri ofgerði
þúofgerir ofgerðir þúofgerir ofgerðir
húnofgerir ofgerði húnofgeri ofgerði
viðofgerum ofgerðum viðofgerum ofgerðum
þiðofgerið ofgerðuð þiðofgerið ofgerðuð
þauofgera ofgerðu þauofgeri ofgerðu
| nafnháttur | of |
|---|---|
| sagnbót | of |
| boðháttur eintölu | of |
| boðháttur fleirtölu | of |
| stýfður boðháttur | of |
| lýsingarháttur nútíðar | of |
kk.kvk.hk.
nf.ofgerður ofgerð ofgert
þf.ofgerðan ofgerða ofgert
þgf.ofgerðum ofgerðri ofgerðu
ef.ofgerðs ofgerðrar ofgerðs
nf.ofgerðir ofgerðar ofgerð
þf.ofgerða ofgerðar ofgerð
þgf.ofgerðum
ef.ofgerðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúofgerirðu ofgerðirðu þúofgerirðu ofgerðirðu
þiðofgeriði ofgerðuði þiðofgeriði ofgerðuði