of
sagnorð of-hugsa með þolfalli
hugsa of mikið og of lengi um eitthvað
Beyging
‑hugsaði ‑hugsað beygist eins og hugsa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égofhugsa ofhugsaði égofhugsi ofhugsaði
þúofhugsar ofhugsaðir þúofhugsir ofhugsaðir
húnofhugsar ofhugsaði húnofhugsi ofhugsaði
viðofhugsum ofhugsuðum viðofhugsum ofhugsuðum
þiðofhugsið ofhugsuðuð þiðofhugsið ofhugsuðuð
þauofhugsa ofhugsuðu þauofhugsi ofhugsuðu
| nafnháttur | of |
|---|---|
| sagnbót | of |
| boðháttur eintölu | of |
| boðháttur fleirtölu | of |
| stýfður boðháttur | of |
| lýsingarháttur nútíðar | of |
kk.kvk.hk.
nf.ofhugsaður ofhugsuð ofhugsað
þf.ofhugsaðan ofhugsaða ofhugsað
þgf.ofhugsuðum ofhugsaðri ofhugsuðu
ef.ofhugsaðs ofhugsaðrar ofhugsaðs
nf.ofhugsaðir ofhugsaðar ofhugsuð
þf.ofhugsaða ofhugsaðar ofhugsuð
þgf.ofhugsuðum
ef.ofhugsaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúofhugsarðu ofhugsaðirðu þúofhugsirðu ofhugsaðirðu
þiðofhugsiði ofhugsuðuði þiðofhugsiði ofhugsuðuði