ofur
nafnorð, karlkyn
ofur-hugi
hugrakkur maður sem sækir í hættulegar aðstæður
- ofurhuginn stökk yfir hyldjúpt gilið
Samheiti
- fullhugi,
- djarfhugi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑huga nefnifall fleirtölu ‑hugar beygist eins og hugi
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.ofurhugi ofurhuginn nf.ofurhugar ofurhugarnir
þf.ofurhuga ofurhugann þf.ofurhuga ofurhugana
þgf.ofurhuga ofurhuganum þgf.ofurhugum ofurhugunum
ef.ofurhuga ofurhugans ef.ofurhuga ofurhuganna