prinsipp
nafnorð, karlkyn
prinsipp-maður
maður sem víkur ógjarnan frá reglum sínum
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.prinsippmaður prinsippmaðurinn nf.prinsippmenn prinsippmennirnir
þf.prinsippmann prinsippmanninn þf.prinsippmenn prinsippmennina
þgf.prinsippmanni prinsippmanninum þgf.prinsippmönnum prinsippmönnunum
ef.prinsippmanns prinsippmannsins ef.prinsippmanna prinsippmannanna