Yrða

ræfilstuska

nafnorð, kvenkyn

ræfils-tuska oftast með greini

sá eða sú sem á bágt, sem maður vorkennir

  • hann fór sneyptur heim ræfilstuskan

Beyging

eignarfall eintölu ‑tusku nefnifall fleirtölu ‑tuskur beygist eins og tuska