ræfils tuska
nafnorð, kvenkyn
ræfils-tuska oftast með greini
sá eða sú sem á bágt, sem maður vorkennir
- hann fór sneyptur heim ræfilstuskan
Beyging
eignarfall eintölu ‑tusku nefnifall fleirtölu ‑tuskur beygist eins og tuska
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.ræfilstuska ræfilstuskan nf.ræfilstuskur ræfilstuskurnar
þf.ræfilstusku ræfilstuskuna þf.ræfilstuskur ræfilstuskurnar
þgf.ræfilstusku ræfilstuskunni þgf.ræfilstuskum ræfilstuskunum
ef.ræfilstusku ræfilstuskunnar ef.ræfilstuskna ræfilstusknanna