Yrða

ræfill

nafnorð, karlkyn

Merkingar

  1. 1.

    ómerkilegur maður, ónytjungur

    • hún tók saman við algjöran ræfil
  2. 2.

    oftast með greini lætur í ljós vorkunnsemi við e-n sem á bágt: vesalingurinn, auminginn

    • hann er búinn að eiga mjög erfitt, ræfillinn
  3. 3.

    mjög slitinn hlutur

    • sófinn er orðið hálfgerður ræfill
Samheiti
  • aumingi,
  • armingi,
  • eymingi,
  • örkvisi
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ræfils nefnifall fleirtölu ræflar