ræna

Merkingar

1. 1.

   þgf.með þágufalli taka (e-ð) sem annar á og hafa á brott með sér, stela (e-u)

   • þjófurinn rændi verðmætu málverki
2. 2.

   þf.með þolfalli taka e-ð í óleyfi (af e-m stað eða af e-m)

   • tveir menn rændu bankann
   • hún var rænd um hábjartan dag
3. 3.

   þgf.með þágufalli nema mann á brott gegn vilja hans (oft í auðgunarskyni)

   • mannræningjarnir rændu syni auðkýfingsins