rúðuþurrka

nafnorð, kvenkyn

rúðu-þurrka einkum í fleirtölu

rafdrifin málmstöng með gúmmíkanti til að þurrka bleytu og óhreinindi af fram- eða afturrúðu bíls

Beyging

eignarfall eintölu ‑þurrku nefnifall fleirtölu ‑þurrkur beygist eins og þurrka