rúntur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
ferð, leið
- strætisvagninn fer alltaf sama rúntinn
- 2.
göturnar í kringum hjarta miðbæjarins
- þau fóru oft rúntinn á kvöldin
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu rúnts
eintala
án greinismeð greini
nf.rúnturrúnturinn
þf.rúntrúntinn
þgf.rúntirúntinum
ef.rúntsrúntsins