rútu
nafnorð, karlkyn
rútu-bíll
fólksflutningabíll með sæti fyrir tugi farþega, ætlaður til langferða, rúta
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑bíls nefnifall fleirtölu ‑bílar beygist eins og bíll
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.rútubíll rútubíllinn nf.rútubílar rútubílarnir
þf.rútubíl rútubílinn þf.rútubíla rútubílana
þgf.rútubíl rútubílnum þgf.rútubílum rútubílunum
ef.rútubíls rútubílsins ef.rútubíla rútubílanna