rang
lýsingarorð rang-stæður
sem stendur á röngum stað gagnvart öðrum leikmönnum, t.d. í fótbolta
Beyging
‑stæð ‑stætt miðstig ‑stæðari efsta stig ‑stæðastur beygist eins og stæður
kk.kvk.hk.
nf.rangstæður rangstæð rangstætt
þf.rangstæðan rangstæða rangstætt
þgf.rangstæðum rangstæðri rangstæðu
ef.rangstæðs rangstæðrar rangstæðs
nf.rangstæðir rangstæðar rangstæð
þf.rangstæða rangstæðar rangstæð
þgf.rangstæðum
ef.rangstæðra
nf.rangstæði rangstæða rangstæða
aukaföllrangstæða rangstæðu rangstæða
öll föllrangstæðu
öll föllrangstæðari rangstæðari rangstæðara
öll föllrangstæðari
kk.kvk.hk.
nf.rangstæðastur rangstæðust rangstæðast
þf.rangstæðastan rangstæðasta rangstæðast
þgf.rangstæðustum rangstæðastri rangstæðustu
ef.rangstæðasts rangstæðastrar rangstæðasts
nf.rangstæðastir rangstæðastar rangstæðust
þf.rangstæðasta rangstæðastar rangstæðust
þgf.rangstæðustum
ef.rangstæðastra
nf.rangstæðasti rangstæðasta rangstæðasta
aukaföllrangstæðasta rangstæðustu rangstæðasta
öll föllrangstæðustu