rangur
lýsingarorð , beyging: kvenkyn röng, hvorugkyn rangt
ekki réttur, vitlaus, skakkur
- ég fékk rangar upplýsingar í bankanum
- lögreglan handtók rangan mann
- hann er í röngu starfi
gera rangt
gera henni rangt til
hafa á röngu að standa
hafa rangt fyrir sér
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.rangurröngrangt
þf.ranganrangarangt
þgf.röngumrangriröngu
ef.rangsrangrarrangs
nf.rangirrangarröng
þf.rangarangarröng
þgf.röngum
ef.rangra
nf.rangirangaranga
aukaföllrangarönguranga
öll föllröngu
öll föllrangarirangarirangara
öll föllrangari
kk.kvk.hk.
nf.rangasturröngustrangast
þf.rangastanrangastarangast
þgf.röngustumrangastriröngustu
ef.rangastsrangastrarrangasts
nf.rangastirrangastarröngust
þf.rangastarangastarröngust
þgf.röngustum
ef.rangastra
nf.rangastirangastarangasta
aukaföllrangastaröngusturangasta
öll föllröngustu