reglu
nafnorð, karlkyn
reglu-bróðir
Merkingar
- 1.
munkur
- 2.
félagi í stúku eða klúbbi, stúkufélagi
Skyld orð
- reglusystir
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑bróður nefnifall fleirtölu ‑bræður beygist eins og bróðir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.reglubróðir reglubróðirinn nf.reglubræður reglubræðurnir
þf.reglubróður reglubróðurinn þf.reglubræður reglubræðurna
þgf.reglubróður reglubróðurnum þgf.reglubræðrum reglubræðrunum
ef.reglubróður reglubróðurins ef.reglubræðra reglubræðranna