reglu maður
nafnorð, karlkyn
reglu-maður
Merkingar
- 1.
maður sem drekkur lítt eða ekki áfenga drykki, hófsmaður
- hann var alger reglumaður á vín og tóbak
- 2.
sá eða sú sem hefur allt í röð og reglu kringum sig og lifir reglubundnu lífi
- hann var mikill reglumaður og setti ávallt allt á sinn stað
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.reglumaður reglumaðurinn nf.reglumenn reglumennirnir
þf.reglumann reglumanninn þf.reglumenn reglumennina
þgf.reglumanni reglumanninum þgf.reglumönnum reglumönnunum
ef.reglumanns reglumannsins ef.reglumanna reglumannanna