reiða
sagnorð með þolfalli
sjá einnig reiða nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
flytja (e-n/e-ð) á hjóli eða hesti
- hann reiddi barnið fyrir framan sig á hestinum
- ég reiði þennan pappakassa á hjólinu mínu
- 2.
reiða upp kylfu
munda kylfu til að slá með
- hann reiddi upp hnefann til að berja hana
reiða öxina til höggs
- 3.
reiða fram skjalið
koma með, afhenda skjalið
- hún varð að reiða fram væna upphæð
- þau reiddu fram kvöldverð handa gestunum
- hann beið eftir því að kaffið yrði reitt fram
- 4.
reiða sig á hana
setja traust sitt á hana, treysta á hana
- ég get aldrei reitt mig á hann
- hann segist reiða sig á gæfuna
- þú getur reitt þig á að hún verður erfiður viðskiptavinur
- 5.
frumlag í þágufalli þessu reiðir svona af
þessu lyktar svona, þetta hefur svona málalok, svona fer fyrir þessu
- hún rannsakar hvernig landnemunum reiddi af í Ameríku
- hvernig hefur henni reitt af síðan hún missti vinnuna?
- svo virðist sem hreindýrunum hafi reitt vel af í vetur
Beyging
reiddi reitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égreiðireiddiégreiðireiddi
þúreiðirreiddirþúreiðirreiddir
húnreiðirreiddihúnreiðireiddi
viðreiðumreiddumviðreiðumreiddum
þiðreiðiðreidduðþiðreiðiðreidduð
þaureiðareidduþaureiðireiddu
mérreiðirreiddimérreiðireiddi
| nafnháttur | reiða |
|---|---|
| sagnbót | reitt |
| boðháttur eintölu | reiddu |
| boðháttur fleirtölu | reiðið |
| stýfður boðháttur | reið |
| lýsingarháttur nútíðar | reiðandi |
kk.kvk.hk.
nf.reiddurreiddreitt
þf.reiddanreiddareitt
þgf.reiddumreiddrireiddu
ef.reiddsreiddrarreidds
nf.reiddirreiddarreidd
þf.reiddareiddarreidd
þgf.reiddum
ef.reiddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúreiðirðureiddirðuþúreiðirðureiddirðu
þiðreiðiðireidduðiþiðreiðiðireidduði