reið
nafnorð, karlkyn
reið-maður
sá eða sú sem ríður hesti
vera góður reiðmaður
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.reiðmaður reiðmaðurinn nf.reiðmenn reiðmennirnir
þf.reiðmann reiðmanninn þf.reiðmenn reiðmennina
þgf.reiðmanni reiðmanninum þgf.reiðmönnum reiðmönnunum
ef.reiðmanns reiðmannsins ef.reiðmanna reiðmannanna