reima
sagnorð með þolfalli
Beyging
reimaði reimað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égreimareimaðiégreimireimaði
þúreimarreimaðirþúreimirreimaðir
húnreimarreimaðihúnreimireimaði
viðreimumreimuðumviðreimumreimuðum
þiðreimiðreimuðuðþiðreimiðreimuðuð
þaureimareimuðuþaureimireimuðu
| nafnháttur | reima |
|---|---|
| sagnbót | reimað |
| boðháttur eintölu | reimaðu |
| boðháttur fleirtölu | reimið |
| stýfður boðháttur | reima |
| lýsingarháttur nútíðar | reimandi |
kk.kvk.hk.
nf.reimaðurreimuðreimað
þf.reimaðanreimaðareimað
þgf.reimuðumreimaðrireimuðu
ef.reimaðsreimaðrarreimaðs
nf.reimaðirreimaðarreimuð
þf.reimaðareimaðarreimuð
þgf.reimuðum
ef.reimaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égreimastreimaðistégreimistreimaðist
þúreimastreimaðistþúreimistreimaðist
húnreimastreimaðisthúnreimistreimaðist
viðreimumstreimuðumstviðreimumstreimuðumst
þiðreimistreimuðustþiðreimistreimuðust
þaureimastreimuðustþaureimistreimuðust
| nafnháttur | reimast |
|---|---|
| sagnbót | reimast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúreimastureimaðistuþúreimistureimaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúreimarðureimaðirðuþúreimirðureimaðirðu
þiðreimiðireimuðuðiþiðreimiðireimuðuði