reita
sagnorð með þolfalli
reita hana til reiði
æsa upp í henni reiði, gera hana reiða
- hún forðast að reita hann til reiði
- viðmótið í bankanum reitti mig til reiði
Beyging
reitti reitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égreitireittiégreitireitti
þúreitirreittirþúreitirreittir
húnreitirreittihúnreitireitti
viðreitumreittumviðreitumreittum
þiðreitiðreittuðþiðreitiðreittuð
þaureitareittuþaureitireittu
| nafnháttur | reita |
|---|---|
| sagnbót | reitt |
| boðháttur eintölu | reittu |
| boðháttur fleirtölu | reitið |
| stýfður boðháttur | reit |
| lýsingarháttur nútíðar | reitandi |
kk.kvk.hk.
nf.reitturreittreitt
þf.reittanreittareitt
þgf.reittumreittrireittu
ef.reittsreittrarreitts
nf.reittirreittarreitt
þf.reittareittarreitt
þgf.reittum
ef.reittra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúreitirðureittirðuþúreitirðureittirðu
þiðreitiðireittuðiþiðreitiðireittuði