reykja
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli anda að sér tóbaksreyk, t.d. úr brennandi vindlingi
reykja vindil
- hún reykir á hverjum degi
- 2.
Tengd orð
Beyging
reykti reykt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égreykireyktiégreykireykti
þúreykirreyktirþúreykirreyktir
húnreykirreyktihúnreykireykti
viðreykjumreyktumviðreykjumreyktum
þiðreykiðreyktuðþiðreykiðreyktuð
þaureykjareyktuþaureykireyktu
| nafnháttur | reykja |
|---|---|
| sagnbót | reykt |
| boðháttur eintölu | reyktu |
| boðháttur fleirtölu | reykið |
| stýfður boðháttur | reyk |
| lýsingarháttur nútíðar | reykjandi |
kk.kvk.hk.
nf.reykturreyktreykt
þf.reyktanreyktareykt
þgf.reyktumreyktrireyktu
ef.reyktsreyktrarreykts
nf.reyktirreyktarreykt
þf.reyktareyktarreykt
þgf.reyktum
ef.reyktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égreykistreyktistégreykistreyktist
þúreykistreyktistþúreykistreyktist
húnreykistreyktisthúnreykistreyktist
viðreykjumstreyktumstviðreykjumstreyktumst
þiðreykistreyktustþiðreykistreyktust
þaureykjastreyktustþaureykistreyktust
| nafnháttur | reykjast |
|---|---|
| sagnbót | reykst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúreykistureyktistuþúreykistureyktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúreykirðureyktirðuþúreykirðureyktirðu
þiðreykiðireyktuðiþiðreykiðireyktuði