reyktur
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
verkaður með reyk (t.d. af birki)
sjá reykja
Andheiti
- óreyktur
Tengd orð
Beyging
reykt reykt miðstig reyktari efsta stig reyktastur
kk.kvk.hk.
nf.reykturreyktreykt
þf.reyktanreyktareykt
þgf.reyktumreyktrireyktu
ef.reyktsreyktrarreykts
nf.reyktirreyktarreykt
þf.reyktareyktarreykt
þgf.reyktum
ef.reyktra
nf.reyktireyktareykta
aukaföllreyktareyktureykta
öll föllreyktu
öll föllreyktarireyktarireyktara
öll föllreyktari
kk.kvk.hk.
nf.reyktasturreyktustreyktast
þf.reyktastanreyktastareyktast
þgf.reyktustumreyktastrireyktustu
ef.reyktastsreyktastrarreyktasts
nf.reyktastirreyktastarreyktust
þf.reyktastareyktastarreyktust
þgf.reyktustum
ef.reyktastra
nf.reyktastireyktastareyktasta
aukaföllreyktastareyktustureyktasta
öll föllreyktustu