rimpa
sagnorð með þolfalli
sauma (e-ð) óvandlega til viðgerðar
- hann rimpaði saman gatið á buxunum
Beyging
rimpaði rimpað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrimparimpaðiégrimpirimpaði
þúrimparrimpaðirþúrimpirrimpaðir
húnrimparrimpaðihúnrimpirimpaði
viðrimpumrimpuðumviðrimpumrimpuðum
þiðrimpiðrimpuðuðþiðrimpiðrimpuðuð
þaurimparimpuðuþaurimpirimpuðu
| nafnháttur | rimpa |
|---|---|
| sagnbót | rimpað |
| boðháttur eintölu | rimpaðu |
| boðháttur fleirtölu | rimpið |
| stýfður boðháttur | rimpa |
| lýsingarháttur nútíðar | rimpandi |
kk.kvk.hk.
nf.rimpaðurrimpuðrimpað
þf.rimpaðanrimpaðarimpað
þgf.rimpuðumrimpaðririmpuðu
ef.rimpaðsrimpaðrarrimpaðs
nf.rimpaðirrimpaðarrimpuð
þf.rimpaðarimpaðarrimpuð
þgf.rimpuðum
ef.rimpaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrimpastrimpaðistégrimpistrimpaðist
þúrimpastrimpaðistþúrimpistrimpaðist
húnrimpastrimpaðisthúnrimpistrimpaðist
viðrimpumstrimpuðumstviðrimpumstrimpuðumst
þiðrimpistrimpuðustþiðrimpistrimpuðust
þaurimpastrimpuðustþaurimpistrimpuðust
| nafnháttur | rimpast |
|---|---|
| sagnbót | rimpast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrimpasturimpaðistuþúrimpisturimpaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrimparðurimpaðirðuþúrimpirðurimpaðirðu
þiðrimpiðirimpuðuðiþiðrimpiðirimpuðuði