ringlaður
lýsingarorð
sem áttar sig ekki á aðstæðum, ruglaður, ráðvilltur
- hann stóð ringlaður með kortið í hendinni og reyndi að finna út hvar hann væri
- hún varð ringluð af að horfa á reikningsdæmið
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
ringluð ringlað miðstig ringlaðri efsta stig ringlaðastur
kk.kvk.hk.
nf.ringlaðurringluðringlað
þf.ringlaðanringlaðaringlað
þgf.ringluðumringlaðriringluðu
ef.ringlaðsringlaðrarringlaðs
nf.ringlaðirringlaðarringluð
þf.ringlaðaringlaðarringluð
þgf.ringluðum
ef.ringlaðra
nf.ringlaðiringlaðaringlaða
aukaföllringlaðaringluðuringlaða
öll föllringluðu
öll föllringlaðriringlaðriringlaðra
öll föllringlaðri
kk.kvk.hk.
nf.ringlaðasturringluðustringlaðast
þf.ringlaðastanringlaðastaringlaðast
þgf.ringluðustumringlaðastriringluðustu
ef.ringlaðastsringlaðastrarringlaðasts
nf.ringlaðastirringlaðastarringluðust
þf.ringlaðastaringlaðastarringluðust
þgf.ringluðustum
ef.ringlaðastra
nf.ringlaðastiringlaðastaringlaðasta
aukaföllringlaðastaringluðusturinglaðasta
öll föllringluðustu