rugga

Merkingar

1. 1.

   þgf.með þágufalli vagga (e-m/sér) í ruggustól eða (barni) í vöggu

   • hún sat og ruggaði sér í stólnum
   • barnið sofnar ef þú ruggar því
2. 2.

   vagga til hliðanna

   • skipið ruggaði hægt á öldunum

Orðasambönd

• rugga bátnum

  trufla eða hrófla við ríkjandi ástandi, valda æsingi